<CENTER><IMG src="http://farm1.static.flickr.com/56/194070878_fae461068b.jpg"></CENTER> ben sevdanın oturduğu sokakta oturuyorumgeceler hiç bitmiyor ben hiç uyumuyorum gecenin efkarı iniyor perde perde sevdanın hayali vuruyor arada bir içime
<TABLE><TBODY><TR><TD><A href="http://static.flickr.com/53/188242005_dc31ca8d3e_o.jpg"><IMG src="http://static.flickr.com/53/188242005_dc31ca8d3e_o.jpg" border=0></A></TD><TD vAlign=top> NAAT <BR>Konsun – yine - pervazlara <BR>Güvercinler, <BR>“hu hu” lara karışsın <BR>Aminler<BR>Mübarek akşamdır<BR>Gelin ey fatihalar, yasinler<BR><BR> Arif Nihat Asya </TD></TR></TBODY></TABLE>
.... Sanırdım ki depremlere dayanıklıdır kalbim Atım yarış kazanır, yaprağım küsmez dalına. Balkonda kır türküsü söyleyen bir adamım Mutfak dolap istiyor, duygularımsa yama. Kırgınlığa uyaklı şiirler yazıyordum Enaz kırk yerinden yırtık...
Bıkmadım koyu renkler kullanıyorum hayatımda koyu mavi acıyı anlatırken sesizce öperken koyu beyaz ve saçlarım hakaretlerle okşanırken koyu bir itiraf sarıyor beni susmak elbette zehirlidir ve rahatlık getirir yazıklanmak da ...
Güneş yine doğuyor burada.Havada bahar kokusu var.Ömrümden birşeyler eksiliyor,geriye gündelik telaşların yorgunluğu kalıyor ve bir kafiye oluyor hayatımın şiirine. Yeni bir akış...